Ik lig voor je, zacht, warm en schaamteloos aanwezig. Mijn hand rust onschuldig op mijn huid, maar mijn blik vertelt je iets heel anders: ik weet precies wat je denkt. En ik geniet ervan. Je mag me aankijken. Heel langzaam. Elke ronding, elke contour, elk klein detail. Ik voel je verlangen groeien terwijl ik me opzettelijk nauwelijks beweeg – net een beetje, net genoeg om je nog wilder te maken. Ik fluister: "Nou? Word je nu al zwak? En ik ben nog niet eens echt begonnen..." Dan trek ik je dichterbij met mijn stem, heel langzaam, totdat je alleen mijn lichaam voelt, mijn warmte en deze verboden fantasie. Vandaag bepaal ik het tempo. En je mag pas verder gaan als ik zeker weet dat je het echt niet meer aankunt, papa... 🥵